Wat vertelt de hoef van je paard over zijn gezondheid?

De meeste hoefproblemen kondigen zich aan voordat een paard echt kreupel is. Let op veranderingen in het looppatroon, gevoeligheid op harde of steenachtige ondergrond, ringen of groeven in de hoefwand, een verbrede witte lijn en terugkerende rotstraal of schimmel. Veel problemen zijn te voorkomen met regelmatige controle en verzorging door de hoefsmid. Bij verdenking van hoefbevangenheid (warme hoeven, een snelle hartslag in de hoef en duidelijke pijn) bel je direct de dierenarts; daar telt elk uur.

Waarom de hoef je veel vertelt

Er bestaat een oud gezegde onder paardenmensen: geen hoef, geen paard. Dat is geen overdrijving. De hoef draagt het volledige gewicht van het paard en vangt bij elke stap een flinke belasting op. Tegelijk is de hoef een venster op de gezondheid van het hele dier: voeding, stofwisseling en beweging laten er hun sporen na. Wie de hoef leert lezen, merkt problemen vaak op voordat ze pijnlijk of blijvend worden.

Om signalen van hoefproblemen goed te kunnen herkennen, is het handig om de basisopbouw van de hoef te begrijpen. De buitenkant van de hoef bestaat uit de harde hoornwand. Dit is het stevige deel dat je ziet wanneer je naar de hoef kijkt. Binnenin de hoef zitten de hoefwand en de gevoelige hoeflederhuid als het ware in elkaar verankerd via duizenden kleine lamellen. Aan de onderkant van de hoef is de overgang tussen deze structuren zichtbaar als de witte lijn: een smalle, lichtgekleurde lijn tussen de hoefwand en de zool.  De straal, de zachtere, veerkrachtige driehoek aan de onderkant, vangt schokken op en speelt een rol bij de doorbloeding. Veranderingen in juist deze structuren zijn vaak de eerste aanwijzing dat er iets niet klopt.

Hoefproblemen bij paarden (5)

De vroege signalen op een rij

Een gezonde hoef heeft een gladde wand en een smalle, strakke witte lijn van ongeveer één tot twee millimeter. Wijk je daarvan af, let dan op deze signalen:

Een belangrijk aandachtspunt: de afwezigheid van duidelijke pijn sluit een probleem niet uit. Chronische hoefbevangenheid wordt soms pas bij het bekappen ontdekt, bijvoorbeeld aan een verbrede witte lijn. Juist daarom is regelmatige controle door een vaste hoefsmid zo waardevol, die ziet subtiele veranderingen die jou misschien ontgaan.

De meest voorkomende hoefproblemen

Hoefbevangenheid (laminitis) is de ernstigste en vraagt de meeste alertheid. Door een ontsteking verzwakt de verbinding tussen de hoefwand en het hoefbeen, waardoor het hoefbeen kan kantelen of zakken. Het ontstaat vaak door een overschot aan niet-structurele koolhydraten in het voer (zoals fructaan in gras), maar ook stofwisselingsproblemen spelen een grote rol. Paarden met insulineresistentie of de aandoening PPID (Cushing) lopen extra risico. Typische signalen zijn warme hoeven, een voelbaar bonzende slagader bij de hoef, en een paard dat naar achteren leunt om de pijnlijke voorvoeten te ontlasten.

Rotstraal is een bacteriële aantasting van de straal, herkenbaar aan een penetrante, vieze geur en een zwarte, smeuïge substantie in de straalgroeven. Het hangt vaak samen met een vochtige, vuile omgeving en te weinig beweging. White Line Disease (wittelijnziekte) is een aantasting van de witte lijn door schimmels en bacteriën, die zich vanuit de zool omhoog werkt en de wand kan losweken. Beide vragen om aanpak van zowel de hoef als de oorzaak: omgeving, hygiëne en verzorging.

Wat te doen bij verdenking van hoefbevangenheid

Hoefbevangenheid is een spoedgeval. Volgens de recente KNMvD-leidraad over dit onderwerp draait het in de acute fase om snel handelen: bel direct de dierenarts, laat het paard zo min mogelijk lopen en zet het op een ruime, comfortabele plek met een zachte ondergrond en continu vers water. De leidraad noemt als vuistregel dat het paard in de acute fase bij voorkeur veel ligt en gedurende één tot twee weken zo min mogelijk loopt. Ook het koelen van de ondervoet met ijswater kan zinvol zijn om de ontstekingsreactie te remmen. Hoe eerder je ingrijpt, hoe groter de kans op herstel, wachten kan blijvende schade betekenen.

Hoefproblemen bij paarden (7)

Voorkomen: routine is je beste gereedschap

De meeste hoefproblemen zijn te voorkomen met regelmaat. Laat de hoeven met vaste tussenpozen controleren en bekappen door een hoefsmid, krab ze dagelijks uit en let daarbij meteen op geur, kleur en gevoeligheid. Houd de omgeving schoon en droog, zorg voor voldoende beweging en stem het rantsoen af op het paard, zeker bij gevoeligheid voor suikers en fructaan. Zo combineer je dagelijkse observatie met preventie, en dat is precies waar vroege herkenning begint.

Van signaleren naar onderbouwd handelen

De hoef leren lezen is een vaardigheid die je met kennis en oefening opbouwt. In de online cursus hoeven en hoefgezondheid leer je de opbouw van de hoef, de veelvoorkomende problemen en de vroege signalen kennen, zodat je met meer inzicht samenwerkt met je hoefsmid en dierenarts.

Veelgestelde vragen

Voor de meeste paarden ligt dit rond de zes tot acht weken, maar het verschilt per paard, seizoen en groeisnelheid van de hoef. Je hoefsmid kan voor jouw paard het beste interval bepalen.
Een gezonde witte lijn is smal en strak, ongeveer één tot twee millimeter breed, zichtbaar als je de hoef optilt. Een verbrede of opgerekte witte lijn kan wijzen op hoefbevangenheid of wittelijnziekte.

Bij tekenen van hoefbevangenheid: warme hoeven, een bonzende slagader bij de hoef, duidelijke pijn of een paard dat naar achteren leunt. Bel dan direct de dierenarts en laat het paard zo min mogelijk lopen.

Bronnen en onderzoek

Bedankt voor je aanmelding!

Gebruik de code hieronder bij je eerste bestelling en profiteer van een extra voordeel.

Blijf op de hoogte van nieuwe kennis en cursussen

Meld je aan voor de nieuwsbrief en ontvang 15% korting op een online cursus naar keuze.